In cooperation with:
Diversify Programme
PerformFISH Programme
Inseparable Campaign
Περιοχή μελών
Email  
 
   
Password  
   
   
Αναζήτηση  
   
 Ενημέρωση
 
05/02/2015
Απώλεια Γιάννη Τσουμή
περισσότερα
 
  Κώδικας Δεοντολογίας
     
 ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 
Ο πρωταρχικός στόχος αυτού του Κώδικα Δεοντολογίας, που επεξεργάστηκε η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Ιχθυοπαραγωγών, είναι να προωθήσει την υπεύθυνη ανάπτυξη και διαχείριση ενός βιώσιμου Ευρωπαϊκού τομέα ιχθυοκαλλιεργειών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η υψηλή ποιότητα των παραγόμενων τροφίμων με σεβασμό στο περιβάλλον και στις απαιτήσεις των καταναλωτών.
 
Ως Κώδικας Δεοντολογίας, το κείμενο αυτό σκοπό έχει να προτείνει και να καθιερώσει τις κατευθυντήριες αρχές για όσους στην Ευρώπη παράγουν νωπά ψάρια μέσω της ιχθυοκαλλιέργειας.
 
Ο Κώδικας δεν έχει στόχο να κάνει διάκριση μεταξύ των παραγόμενων ειδών, ούτε μεταξύ των τύπων ή των μεγεθών των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας που ανήκουν στον τομέα της Ευρωπαϊκής ιχθυοκαλλιέργειας.
 
Σκοπός του Κώδικα Δεοντολογίας είναι να δημιουργήσει μια κοινή βάση, μέσω της αποτελεσματικής αυτό-ρύθμισης, σε ότι αφορά την ευθύνη του κλάδου απέναντι στην κοινωνία και να επιδείξει το ενδιαφέρον και το σεβασμό του τομέα παραγωγής προς τα ψάρια που εκτρέφει, το περιβάλλον και τον καταναλωτή.
 
 ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΑΡΧΕΣ
 
Ο Κώδικας Δεοντολογίας των Ευρωπαϊκών ιχθυοκαλλιεργειών αφορά την ευθύνη του ιχθυοκαλλιεργητή προς τα ψάρια, το περιβάλλον και τον καταναλωτή.
 
Μεμονωμένα άτομα, συνεταιρισμοί και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις ιχθυοκαλλιέργειες, ατομικά και συλλογικά:
  1. Πρέπει να συμβουλεύονται και να συνεργάζονται με τις Ευρωπαϊκές, εθνικές και τοπικές αρχές για την ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικών, πρακτικών και κανονισμών. Αυτές οι πολιτικές θα πρέπει να βοηθήσουν την επίτευξη της περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής αειφορίας της ιχθυοκαλλιεργητικής παραγωγής.
  2. Πρέπει να συμβουλεύονται και να συνεργάζονται με τους άλλους ιχθυοπαραγωγούς και τους προμηθευτές του τομέα για την ανάπτυξη και την αποδοχή κοινών προτύπων και στόχων.
  3. Πρέπει να οργανώνουν και να λειτουργούν θέσεις ιχθυοκαλλιεργειών με τρόπο ώστε να αποφεύγεται η ανεπίτρεπτη αρνητική αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.
  4. Πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο οι τοποθεσίες των οποίων τα χαρακτηριστικά είναι συμβατά με την μακροχρόνια αειφόρα λειτουργία και με τις αποδεκτές οικολογικές επιδράσεις.
  5. Πρέπει να οργανώνουν και να λειτουργούν θέσεις ιχθυοκαλλιεργειών ώστε να διατηρούνται οι υδάτινοι πόροι.
  6. Πρέπει να σέβονται την δεοντολογία σε ότι αφορά τα εκτρεφόμενα είδη.
  1. Πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε να αποφεύγονται κρούσματα ασθενειών και να εφαρμόζονται διαδικασίες ρύθμισης και περιορισμού σε περίπτωση εκδήλωσης ασθένειας.
  2. Πρέπει να χρησιμοποιούν θεραπευτικά μέσα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τις αρχές βέλτιστης πρακτικής.
  3. Πρέπει τυχόν λύματα και χημικές ουσίες να απομακρύνονται ώστε να μην αποτελούν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η αποκομιδή τους πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την αντίστοιχη νομοθεσία.
  4. Πρέπει να συνεργάζονται με τους δραστηριοποιούμενους στην έρευνα , την τεχνολογική ανάπτυξη και την κατάρτιση φορείς, με σκοπό τη βελτίωση της κοινωνικής και περιβαλλοντολογικής συμβατότητας των ιχθυοκαλλιεργειών.
  5. Πρέπει να υιοθετούν τις νέες μεθόδους τεχνολογίας και  διαχείρισης, όποτε είναι οικονομικά εφικτό, με σκοπό την αειφορία και την κοινωνική και περιβαλλοντολογική συμβατότητα των ιχθυοκαλλιεργειών.
  6. Πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατόν για να παράγουν προϊόντα της υψηλότερης δυνατής ποιότητας σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας.
 
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
 
Κάθε άτομο που ασχολείται με την ιχθυοκαλλιέργεια ή διαθέτει υπό τον έλεγχό του ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας ή ασχολείται με την επίβλεψη ιχθυοπληθυσμού, πρέπει σύμφωνα με της ευθύνες του, να εξασφαλίζει ότι λαμβάνονται όλα τα μέτρα για την διαφύλαξη της υγείας και της ποιότητας ζωής αυτών των ψαριών.
 
I. Νερό
Η παροχή νερού πρέπει να είναι επαρκής ποιοτικά και ποσοτικά, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ποιότητα ζωής των ψαριών που εκτρέφονται.
 
 ΙΙ. Ιχθυοπληθυσμός
Τα ζωντανά εκτρεφόμενα ψάρια σε ένα σύστημα ιχθυοκαλλιεργειών πρέπει να έχουν καλή υγεία και να προέρχονται από γνωστούς γεννήτορες.

Γενετικά μεταλλαγμένοι οργανισμοί.
Ο FEAP δεν εγκρίνει τη χρήση γενετικά μεταλλαγμένων ψαριών στις ιχθυοκαλλιέργειες, επειδή ενδιαφέρεται για τη διατήρηση των φυσικών χαρακτηριστικών των προϊόντων και τα περιβαλλοντολογικά πλεονεκτήματα της βιολογικής ποικιλότητας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα της γενετικής έρευνας πιθανόν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην μελλοντική ανάπτυξη της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων. Ο FEAP μπορεί να αναθεωρήσει τη θέση του σε αυτό το ζήτημα, αν αυτές οι εξελίξεις είναι αποδεκτές από τον καταναλωτή και δεν δημιουργούν προβλήματα στην ασφάλεια και το περιβάλλον.
 
 ΙΙΙ. Υγεία των Ψαριών
 
Οι ευθύνες που αφορούν τη βελτίωση της υγείας των ψαριών περιλαμβάνουν:
  1. Αποφυγή περιττού στρες στα ψάρια – πρέπει να ληφθούν όλα τα μέτρα έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα μέσα και οι συνθήκες διαβίωσης του ιχθυοπληθυσμού έχουν βελτιστοποιηθεί με στόχο τη μείωση του στρες.
  2. Τακτικές επιθεωρήσεις – πρέπει να γίνεται επιθεώρηση των ψαριών, αρκετά συχνά ώστε να εξασφαλιστεί ότι οποιεσδήποτε σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά και τη σωματική διάπλαση θα ανακαλυφθούν άμεσα και άμεσες θα είναι οι κατάλληλες ενέργειες.
  3. Αποφυγή μετάδοσης ασθενειών – τα ψάρια που τοποθετούνται σε ένα σύστημα ιχθυοκαλλιεργειών πρέπει να έχουν καλή υγεία και πιστοποιημένη προέλευση. Πρέπει να ληφθούν επαρκή προληπτικά μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση της ασθένειας μέσα στην μονάδα μέσω της άμεσης σωματικής επαφής.
  4. Η εξεύρεση κατάλληλης διάγνωσης εφόσον υπάρχει υποψία παρουσίας ασθένειας.
  5. Η χρήση και η εφαρμογή θεραπευτικών μέσων πρέπει να συμμορφώνεται με την ενδεδειγμένη δοσολογία και όπου απαιτείται με τους χρόνους απόσυρσης, προκειμένου να αποφευχθεί η συσσώρευση καταλοίπων στα ψάρια.
  1. Όταν απαιτείται, πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο εγκεκριμένα και επιτρεπόμενα θεραπευτικά μέσα.
  2. Η αποφυγή εξάπλωσης των ασθενειών – οι ιχθυοκαλλιεργητές έχουν τη ευθύνη να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο εξάπλωσης των ασθενειών πέραν των μονάδων τους και μέσα στο οικοσύστημα, όπου μπορούν να επηρεαστούν ελεύθερα ψάρια ή άλλες ιχθυοκαλλιέργειες.
  3. Ανεξάρτητα από τα αίτια των θανάτων, απαιτείται να απομακρύνονται τυχόν νεκρά ή ετοιμοθάνατα ψάρια από την περιοχή εκτροφής, με τρόπο που δεν επηρεάζει την ποιότητα ζωής των υπόλοιπων ψαριών.
  4. Η αποκομιδή των νεκρών ψαριών πρέπει να γίνεται προσεκτικά και αποτελεσματικά, με τρόπο που δεν επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον.
 
 IV.  Τροφές και Διατροφή
 
Οι σωστές πρακτικές διατροφής μειώνουν τις απώλειες και εξασφαλίζουν καλύτερη ποιότητα νερού, καλή υγεία των ψαριών και απόδοση της μονάδας.
  1. Όλα τα ψάρια πρέπει να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες τροφής, ενώ πρέπει να γίνεται χρήση της σωστής διατροφικής συνταγής για τα είδη που εκτρέφονται.
  2. Η τροφή πρέπει να διαθέτει την κατάλληλη σύσταση, να είναι σωστά παρασκευασμένη και αν είναι δυνατό να φέρει την κατάλληλη ετικέτα. Πρέπει επίσης να έχει το σωστό μέγεθος κόκκου ή βώλου, ανάλογα με το μέγεθος των ψαριών.
  3. Οι καθημερινές μερίδες πρέπει να είναι οι κατάλληλες για τα είδη και τις συνθήκες ανάπτυξης που υφίστανται στις εγκαταστάσεις των ιχθυοκαλλιεργειών.
  4. Οι μέθοδοι κατανομής της τροφής πρέπει να εξασφαλίζουν ότι όλα τα ψάρια έχουν επαρκή πρόσβαση στην παρεχόμενη τροφή.
  5. Η παροχή υπερβολικής ποσότητας τροφής πρέπει να αποφεύγεται, διότι ως συνέπεια έχει τη σπατάλη τροφών και την υποβάθμιση της ποιότητας του νερού.
 
V.  Υγεία Ψαριών και Διαχείριση -  Μεταφορά
 
  1. Προκειμένου να αποφευχθεί το περιττό στρες και ο τραυματισμός των ζωντανών ψαριών, ο χειρισμός των ζωντανών ψαριών πρέπει να ελαχιστοποιηθεί και να γίνεται χρήση της μεθόδου που προκαλεί λιγότερο στρες.
  2. Η μεταφορά και μετακίνηση των ζωντανών ψαριών πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν πιο σύντομα και με επαρκή παροχή οξυγόνου.
  3. Οι αυστηρότερες διαδικασίες ελέγχου πρέπει να εφαρμοστούν στα ψάρια που μεταφέρονται μεταξύ των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας και των περιοχών σύλληψης, προκειμένου να μειωθεί στο ελάχιστο η πιθανή μετάδοση ασθενειών.
 
 VI. Αρπακτικά Ψάρια
 
Πολλά αρπακτικά ψάρια που επηρεάζουν τις ιχθυοκαλλιέργειες προστατεύονται από τη νομοθεσία.
 
  1. Τα αρπακτικά ψάρια θα πρέπει να αποκλείονται από τις περιοχές όπου υπάρχουν ιχθυοκαλλιέργειες, αν είναι δυνατόν.
  2. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν και εφόσον για τα συγκεκριμένα είδη ο νόμος το επιτρέπει, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέθοδοι θανάτωσης των αρπακτικών ψαριών με σκοπό τον περιορισμό τους.
 
 VII. Πυκνότητα Πληθυσμού Ψαριών
 
Η πυκνότητα πληθυσμού ψαριών πρέπει να προσαρμόζεται στις ειδικές απαιτήσεις των ειδών, ενώ πρέπει να λαμβάνεται υπόψη:
 
  1. Το μέσο βάρος των ζωντανών ψαριών.
  2. Η υγεία και οι ανάγκες συμπεριφοράς του πληθυσμού των ψαριών.
  3. Οι απαιτήσεις του πληθυσμού των ψαριών στο περιβάλλον ανάπτυξης και πιο συγκεκριμένα οι ανάγκες συμπεριφοράς των ψαριών, η ύπαρξη επαρκούς παροχής οξυγόνου και η απομάκρυνση των υπολειμμάτων, προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική συσσώρευση καταλοίπων που μπορεί να προκαλέσουν στρες ή τοξικά φαινόμενα (π.χ. CO2 και αμμωνία).
 
 VIII. Θανάτωση
 
  1. Όλα τα ψάρια θα πρέπει να υποβληθούν σε νηστεία για επαρκές χρονικό διάστημα πριν τη θανάτωση, έτσι ώστε να επιτευχθεί κένωση του πεπτικού συστήματος.
  2. Τα ψάρια πρέπει να θανατώνονται γρήγορα και αναίμακτα.
 
IX. Παρακολούθηση και Διατήρηση Αρχείων
 
  1. Οι ιχθυοκαλλιέργειες πρέπει να στοχεύουν στη θέσπιση κανονισμών αυτορύθμισης. Για να επιτευχθεί αυτό απαιτούνται κατάλληλα συστήματα παρακολούθησης και καταγραφής, έτσι ώστε τα προβλήματα να προβλεφθούν και να αποτραπούν πριν την εμφάνισή τους.
  2. Τα γραπτά αρχεία είναι απαραίτητα για να εξασφαλίσουν οι ιχθυοκαλλιεργητές καλή διαχείριση και ποιότητα ζωής στα ψάρια.
  3. Η χρήση κομπιούτερ για την παρακολούθηση του πληθυσμού των ψαριών και η καταγραφή πρέπει να ενθαρρύνεται, δεδομένων των ωφελειών όπως:
α. Βέλτιστη κατανομή τροφής.
β. Χρήση και ανίχνευση των θεραπευτικών μέσων.
γ. Συστήματα HACCP (Ανάλυση κινδύνων και προσδιορισμός Κρίσιμων
Σημείων Ελέγχου).
  1. Η αποτελεσματική αυτορύθμιση μπορεί να επιτευχθεί με τακτική παρακολούθηση των εξής σημείων:
α. Ποιότητα νερού (μέσα και έξω από τη μονάδα).
β. Ποιότητα των άλλων εισροών και παροχών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγική διαδικασία.
γ. Οι παράμετροι εκτός ιχθυοκαλλιεργειών που έχουν άμεση σχέση με την παραγωγική διαδικασία.
δ. Περιβαλλοντολογικές προδιαγραφές και στόχοι που υπό ιδανικές συνθήκες, συμφωνούνται από κοινού με τις τοπικές αρχές.
ε. Ποιότητα προϊόντος και προδιαγραφές ασφαλείας.
 
 
 
 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
 
Οι ιχθυοτρόφοι πρέπει να συνεργάζονται με τους άλλους χρήστες νερού για να εξασφαλιστεί η δίκαιη χρήση του φυσικού πόρου και να υπάρξει αμοιβαία κατανόηση.
 
Ι. Χρήση και Ποιότητα Νερού
 
Εισροή και εκροή.
  1. Η ιχθυοκαλλιέργεια ως δραστηριότητα αξιοποιεί τους υδάτινους πόρους. Άρα έχει επίδραση στο περιβάλλον η οποία θα πρέπει όσο το δυνατό να περιοριστεί.
  2. Η περιττή χρήση του νερού πρέπει να αποφεύγεται.
 
 
ΙΙ. Επιλογή Τοποθεσίας
 
Ο σχεδιασμός, η δημιουργία και η διαχείριση όλων των ιχθυοκαλλιεργειών πρέπει να γίνεται έχοντας υπόψη την δίκαιη και αποτελεσματική χρήση των φυσικών πόρων.
Οι ιχθυοτρόφοι πρέπει να χρησιμοποιούν μόνο τις τοποθεσίες που είναι συμβατές με:
  1. Τις μακροπρόθεσμες αειφόρες λειτουργίες.
  2. Τις αποδεκτές οικολογικές επιπτώσεις.
Πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια προκειμένου οι ιχθυοκαλλιέργειες να ενσωματωθούν αρμονικά στο περιβάλλον της τοποθεσίας.
 
 
 ΙΙΙ. Διαχείριση της Τοποθεσίας
 
  1. Οι ιχθυοτρόφοι θα πρέπει να εφαρμόσουν την καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία και διαδικασίες προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η διαχείριση των μονάδων και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ιχθυοκαλλιεργειών και περιβάλλοντος.
  2. Πρέπει να καταβληθούν όλες οι προσπάθειες έτσι ώστε η γενική εμφάνιση του χώρου να είναι ελκυστική, καθαρή και τακτοποιημένη.
 
Α. Διαφυγές
  1. Οι ιχθυοτρόφοι πρέπει να στοχεύουν στην ελαχιστοποίηση των πιθανών κινδύνων που παρουσιάζονται από τις διαφυγές καλλιεργούμενων ψαριών στους ελεύθερους ψαρότοπους.
  2. Οι ιχθυοτρόφοι πρέπει σε περίπτωση διαφυγών, να ενημερώσουν και να συνεργαστούν με τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι δέουσες ενέργειες.
 
Β. Θεραπευτικές ενέργειες
  1. Οι ιχθυοτρόφοι πρέπει να ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα μόλυνσης του περιβάλλοντος με τη χρήση απολυμαντικών και άλλων θεραπευτικών μέσων.
  2. Η απόσυρση των θεραπευτικών μέσων πρέπει να πραγματοποιείται κατά τις συνιστώμενες χρονικές περιόδους. Επίσης πρέπει υποχρεωτικά να εφαρμόζεται πριν από τη συλλογή και διάθεση των ψαριών.
 
 ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
 
Οι ιχθυοκαλλιέργειες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση οικονομικής, θρεπτικής τροφής υψηλής ποιότητας.
  1. Οι ιχθυοκαλλιεργητές πρέπει να συνειδητοποιήσουν την κοινωνική συνεισφορά που απορρέει από τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες και να εξασφαλίσουν την ενσωμάτωση της δραστηριότητας αυτής στην ανάπτυξη και την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας.
  2. Οι λειτουργίες των ιχθυοκαλλιεργειών πρέπει να βασίζονται στην τεχνολογία και τον εξοπλισμό που εξασφαλίζουν την ασφάλεια των εργαζομένων. Αυτό συμπεριλαμβάνει την καθιέρωση διαδικασιών που αφορούν τον χειρισμό των υλικών και χημικών, έτσι ώστε να αποφευχθούν κίνδυνοι  για την υγεία των εργαζομένων.
  3. Ο τομέας των ιχθυοκαλλιεργειών αναγνωρίζει τις ευθύνες του προς την τοπική κοινωνία παρέχοντας ένα ασφαλή και σταθερό τόπο εργασίας.
  4. Η κατάλληλη εκπαίδευση όσον αφορά τις ευθύνες αυτών που εμπλέκονται στις ιχθυοκαλλιέργειες θα πρέπει να είναι ενσωματωμένη σε όλα τα στάδια λειτουργίας.
Ο τομέας των ιχθυοκαλλιεργειών σε όλη την Ευρώπη παρέχει σημαντικά οικονομικά οφέλη στις περιοχές που βρίσκονται οι μονάδες, πολλές από τις οποίες είναι απομακρυσμένες και σχετικά μειονεκτικές. Ο τομέας επίσης πρέπει να προσπαθήσει να εξασφαλίσει την βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ισορροπία ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση, έτσι ώστε να προσφέρει οικονομική σταθερότητα στην Ευρωπαϊκή ιχθυοκαλλιέργεια.
 
 
 ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ
 
Ο πρωταρχικός στόχος των Ευρωπαίων ιχθυοπαραγωγών είναι να παράγουν θρεπτικά προϊόντα στην υψηλότερη δυνατή ποιότητα.
Η ιχθυοκαλλιέργεια είναι μια ελεγχόμενη διαδικασία που επιτρέπει στον παραγωγό να καλλιεργεί και να συλλέγει ψάρια, που έχουν σταθερά υψηλή ποιότητα και τα εξής χαρακτηριστικά:
 
  • Είναι υγιή και καλλιεργούνται κάτω από τις κατά το δυνατό καλύτερες συνθήκες.
  • Είναι μια πηγή πρωτεϊνών υψηλής διαιτητικής ποιότητας που αντανακλά την ποιότητα της τροφής που τους παρέχεται κατά την εκτροφή.
  • Είναι θρεπτικά.
  • Είναι διαρκώς διαθέσιμα.
  • Είναι πάντα φρέσκα.
  • Έχουν ωραία γεύση.
 
Οι ιχθυοκαλλιεργητές πρέπει να συνεισφέρουν ενεργώς για την ισορροπημένη και αειφόρο ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών. Πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσουν την διαφανή ανάπτυξη της δραστηριότητας τους προς όφελος του καταναλωτή.
 
 
ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ
 
Οι ιχθυοκαλλιέργειες έχουν καταστεί μια σημαντική δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο και επομένως ο τομέας πρέπει να αναλάβει ευθύνες ανάλογες της θέσης του.
Οι ιχθυοκαλλιέργειες παράγουν θρεπτικά τρόφιμα και οι διαχειριστές τους θα πρέπει να οργανώνουν, να διαχειρίζονται και να συντηρούν τις δραστηριότητες τους στο αναμενόμενο επίπεδο.
Ο FEAP έχει επεξεργαστεί αυτό τον Κώδικα Δεοντολογίας με συγκεκριμένες αναφορές στα εξής:
  1. Τις διατάξεις για υπεύθυνη ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών που περιέχονται στον Κώδικα Δεοντολογίας για Υπεύθυνα Ιχθυοτροφεία του FAO, που υιοθετήθηκε από την 28η Συνάντηση του Συνεδρίου το Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (1995).
  2. Τις Τεχνικές Οδηγίες του  FAO για Υπεύθυνα Ιχθυοτροφεία, αριθμός 5: Ανάπτυξη ιχθυοκαλλιεργειών (FAO Τμήμα Ιχθυοτροφείων – 1997).
  3. Τις οδηγίες Holmenkollen για αειφόρες βιομηχανικές ιχθυοκαλλιέργειες (Όσλο - 1994).
  4. Τις  οδηγίες Holmenkollen για αειφόρες ιχθυοκαλλιέργειες (Όσλο – 1997).
  5. Τον Κώδικα Πρακτικής του ICES που αφορά την Εισαγωγή και τις Μεταφορές θαλάσσιων οργανισμών (Κοπεγχάγη 1994).
  6. Τον Κώδικα Πρακτικής και το Εγχειρίδιο Διαδικασιών που αφορά το ζήτημα εισαγωγών και μεταφορών θαλάσσιων οργανισμών και οργανισμών γλυκού νερού (EIFAC - 1998).
  7. Την αναφορά για την ποιότητα ζωής των ψαριών στις ιχθυοκαλλιέργειες (Επιτροπής ποιότητας ζωής των ψαριών (HB) – 1996).
 
 Αυτός ο Κώδικας δεν είναι οριστικός. Ασχολείται με τα ζητήματα που η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Ιχθυοπαραγωγών θεωρεί σημαντικά και πρωταρχικής σημασίας. Επιπλέον, ο ρόλος του Κώδικα είναι να δώσει κίνητρα και να βοηθήσει στην ανάπτυξη των αρχών καλύτερης πρακτικής.
 
Είναι ευνόητο ότι η Ευρωπαϊκή και η εθνική νομοθεσία παρέχει τις ελάχιστες προδιαγραφές και πρότυπα για τις ιχθυοκαλλιέργειες. Ελπίδα όλων είναι ότι αυτός ο Κώδικας μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη ξεχωριστών Κωδικών Δεοντολογίας, προκειμένου να ερμηνευτούν και να εφαρμοστούν τα υπάρχοντα πρότυπα. Επιθυμητό επίσης είναι να εξασφαλίσει την μελλοντική ανάπτυξη, αποσαφήνιση και βελτίωσή τους.
 
 
 
 
 
 
 
   
 
 
  Δείτε επίσης: